» بازی عجیب شهرداری در تبلیغات شهری تئاترها
» تبلیغات آزار دهنده اپراتورنماها روی تلفن همراه/ چاره حذف تبلیغات چیست؟
» رتبه نخست کنکور تجربی 97 در تبلیغات سه مؤسسه کنکور
» چک ۱۰ میلیاردی تبلیغات محیطی برگشت خورد
» تبلیغات ماهواره‌ای برای درمان کوتاهی قد دروغ است
» ضرورت قانون‌گذاری صریح در زمینه ممنوعیت تبلیغات پزشکی
» سامسونگ درصدد ادغام سری گلکسی نوت با گلکسی اس است
» عادل درباره تبلیغات بیست هجده شفاف‌سازی کند
» درصد محبوبیت کالاهای ساخت ایران در بین 53 کشور
» اختلال در شبکه استیم درست شب آغاز تعطیلات سال نو

عضویت در خبرنامه

 
مارادونای مدیریت

سه شنبه 25 فروردین 1394

دنیای اقتصاد: حتی اگر فوتبالی هم نباشیم وقتی نام مارادونا را می‌شنویم اطوارها و حرکات مارادونا ما را با خود می‌برد به شهر قصه‌ها.
بله شهر قصه‌ها- در زمانی که می‌گفتند دست زدن به توپ هند است و خطا محسوب می‌شود، مارادونا با دست، تنها گل هند تاریخ فوتبال را زد که همگی نه‌تنها هورا کشیدند بلکه رفتند و جایزه هم به مارادونا دادند و آخر هم نفهمیدیم داور این وسط چه می‌کرد یا جام‌جهانی 1986 را به یاد می‌آوریم که در آن بازی مارادونا یک تنه 7 گل زد.
البته در فوتبال جهان حتما نام‌های رکوردشکن دیگری هم وجود دارد که برای برخی از آنان پیش‌بینی می‌شود که تا صد سال آینده هم کسی نتواند پا به رکورد آنها بگذارد.

نمونه‌اش همین پله است که در مطلبی آمده بود که در 1363 بازی 1281 گل زده دارد.
فیفا در سال 2000 میلادی و به مناسبت پایان قرن بیستم دست به انتخاب بهترین فوتبالیست قرن زد و مارادونا همراه پله برزیلی را در صدر قرار داد و عنوان برترین بازیکن قرن را به‌طور مشترک به آنها بخشید و البته کمتر کسی هم به درستی این انتخاب شک دارد.

حاشیه در حاشیه
اما در این میان مارادونای ما چیز دیگری است.
اصلا حاشیه‌اش بر متنش چربش دارد و شما هم که می‌دانید در دنیا چقدر مردم اهل حاشیه یا در حاشیه زیادند!

باری مدیران حاشیه‌ساز یا حاشیه‌دار مارادونایی در ایران کم نبوده و نیستند و تا روزی که ملاک عملکرد، ظواهر و شنیده‌ها و شایعات است مدیران مارادونایی نه‌تنها گلی نخواهند زد بلکه اندک اعتبار به دست آمده گذشته را نیز پنبه کرده بر باد خواهند داد.
در این باره پیتر دراکر در کتاب ارزشمند روزنوشت‌های دراکر می‌نویسد: پیشران اصلی جامعه، مدیریت است و توسعه پیامد آن.
او ریشه توسعه‌نیافتگی جوامع را در سوءمدیریت می‌جوید و با قاطعیت بیان می‌کند که بدون اغراق می‌توان گفت کشور توسعه‌نیافته نداریم، آنچه هست ضعف مدیریت است.

جیم کالینز در کتاب ارزشمند خود «از خوب به عالی» می‌نویسد این شانس را داشتم که با دیوید پاکارد بنیانگذار شرکت HP (هیولت پاکارد) ملاقات کنم. به‌رغم اینکه او یکی از اولین میلیاردرهای خود ساخته بود باز در همان خانه کوچکی که در سال 1957 برای خود ساخته بود زندگی می‌کرد. خانه‌ای مشرف به یک باغ- دارای آشپزخانه‌ای کوچک با کفپوشی کهنه و یک اتاق نشیمن با مبلمانی ساده.

اینها نشانه‌های مردی بود که برای گفتن اینکه من یک مدیر هستم- من مهم هستم یا من موفق هستم، نیازی به شاخصه‌های مادی نداشت. به گفته یکی از دوستانش که به مدت 36 سال با او کار کرده بود تصور او از اوقات خوب زمانی بود که چند تن از دوستانش را فرا می‌خواند تا دیوار دور مزرعه را تعمیر کنند.
پاکارد اموال و دارایی‌های غیرمنقول خود به ارزش 6/ 5 میلیارد دلار را وقف یک موسسه خیریه کرد و خانواده‌اش یک لوح یادبود با عکسی از او در حالی که با لباس‌های مزرعه روی یک تراکتور نشسته بود تهیه کردند، در این لوح هیچ اشاره‌ای به اینکه او یکی از صنعتگران بزرگ قرن بیستم بود و چه و چه نشده بود و تنها نوشته شده بود دیوید پاکارد 1912- دامدار ... او واقعا یک الگوی بزرگ در مدیریت است.

البته در تاریخ شفاهی و مکتوب ایران بسیارند مدیرانی که اگر به درستی مورد تحلیل علمی قرار گیرند خود نمونه‌ای بی‌بدیل و الگو برای دیگرانند که در این باره شایسته است مطالعات و بررسی‌های بهتری صورت گیرد.

اندیشمندانه بیندیشیم
اما مارادونای ما تمامی ندارد زیرا وقتی کارش در زمین چمن تمام شد و مربی شد باز در حاشیه بود زیرا حرکات، پوشش و گویشش داستان دیگری بود از اینکه درست است که وسط زمین دیگر مارادونای شماره 10 نیستم اما دور زمین را که از من نگرفته‌اند.

مارادونا در اشکال گوناگون
مارادونا در هر صنفی وجود دارد. خواه معلم باشد، خواه وکیل، خواه پزشک، اصلا فرقی نمی‌کند مهم این است که در